Dit artikel werd geschreven door Elham Kiamanesh, een in de USA geboren juriste – camp liberty.
Vrouwen vormen de helft van de wereldbevolking, maar bezitten slechts 15% van de wereldrijkdom! Slechts 5-10% van de leidende politici in de wereld zijn vrouwen! Er is nauwelijks enige culturele ontwikkeling van vrouwen geweest in de afgelopen jaren! En we bevinden ons in de 21e eeuw, met de pretentie op het hoogst mogelijke niveau van technologie en democratie te staan!
Om de mate van democratie in een land te meten, moet men naar de behandeling van vrouwen in het betreffende land kijken!
Is er enig land dat pretendeert dit niveau van democratie bereikt te hebben?!
Er is slechts één beweging, één organisatie en één groep die dit niveau behaald heeft.
De fundamentalistische ideologie onderscheidt mensen op grond van hun geslacht. Een vrouw is een tweede-rangs-burger. De basis van Hitlers ideologie was racisme, en vandaag de dag berust de basis van de door Khomeini gevestigde fundamentalistische ideologie op geslachtsdiscriminatie.
De fundamentalistische ideologie verspreidt zich nu in en door IS en probeert daarbij steeds meer macht te krijgen, hoofdzakelijk door de onderdrukking van vrouwen op te voeren.
Iran stelde Raihaneh Jabbari terecht omdat ze geprobeerd had zichzelf tegen verkrachting te verdedigen. Neda Agha Sultan werd tijdens de opstand in Teheran in 2009 gedood, en het werd haar ouders verboden om dit openbaar te maken. Gedurende die opstand in Iran werden in de beruchte Kahrizak-Gevangenis 40 vrouwen in volle zomer in afgesloten trailers opgesloten, waarbij deze allemaal stikten en stierven. De medeplichtigen in Irak ontvoerden zes vrouwelijke Iraanse verzet leden na de aanval op Ashraf op 1 september en hebben deze na bijna 2 jaar nog steeds niet vrijgelaten.
Blijkbaar overleeft het fundamentalisme, met zijn centrum in Iran, dankzij de onderdrukking van de vrouwen; het Iraanse regime is blijkbaar bang van de vrouwen, maar waarom?
Het fundamentalistische en geslacht-discriminerende karakter van het Iraanse regime heeft een grote actiebereidheid van vrouwen gewekt om dit regime te weerstaan en te verdrijven.
- Meer dan 150 jaar van vrouwenstrijd in Iran, van de constitutionele revolutie tot Nationalistische Beweging van Mossadeq, de revolutie van 1979 en het verzet tegen Khomeini’s regime van vrouwen vanaf dag één.
- De aanwezigheid van een sterk georganiseerde beweging, met haar nadruk op de gelijkheid en autonomie van vrouwen, en hun actieve deelname bij politieke, sociale, juridische en beheersmatige zaken.
Inderdaad, het Iraanse regime en zijn fundamentalistische ideologie kan het bestaan van vrouwen met hun verzet en hardnekkigheid niet verdragen, daar dit de zuilen van hun leiderschap en macht ondermijnt.
Zoals de onderdrukking van vrouwen een essentiële factor is voor de groei van het fundamentalisme, is het zelfvertrouwen en de vrijheid van vrouwen evenzeer een wapen tegen fundamentalisme.
