1 november 2025
Als een 68-jarige vrouw ter dood wordt veroordeeld omdat zij een doekje vasthoudt met de tekst “Vrouw, Verzet, Vrijheid”, en als een 22-jarige student de doodstraf riskeert, omdat hij voor de vrijheid opkomt, dan is er geen sprake van de toepassing van het recht — het is juist de vernietiging ervan en het is onmenselijk.
In Iran is het aantal executies tot een alarmerend niveau gestegen. Volgens het Bureau van de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor de Mensenrechten (OHCHR) werden er in 2024 minstens 901 mensen geëxecuteerd, het hoogste aantal sinds 2015.
Onafhankelijke mensenrechtenorganisaties documenteren zelfs hogere aantallen ,975 executies of meer , waarmee Iran het hoogste aantal executies in een jaar bereikt van de afgelopen twintig jaar.
Achter de cijfers schuilen echte mensen , mensen die durfden te denken, te spreken en te hopen. Onder hen: Zahra Tabari en Ehsan Faridi.
Zahra Tabari, 68 jaar oud , vredelievend, afgestudeerd elektrotechnisch ingenieur
Zahra Tabari, een goed opgeleide vrouw, die haar leven wijdde aan maatschappelijk en cultureel werk, werd gearresteerd, omdat zij een klein pamflet vasthield tijdens een vreedzaam protest. Nu heeft ze te maken met haar doodvonnis.
Ondanks haar leeftijd, haar opleiding en haar vreedzame bedoelingen, is haar gewetensdaad vervormd tot een misdaad, die met de dood wordt bestraft. Deze zaak laat zien hoe zeer afwijkende meningen , zelfs de niet uitgesprokene , als een bedreiging voor de macht van het regime worden beschouwd.
Ehsan Faridi, 22 jaar oud , student
Ehsan Faridi, een jonge student vol plannen voor de toekomst, werd ter dood veroordeeld wegens zijn deelname aan vreedzame demonstraties. Op een leeftijd waarop de meeste jongeren in Nederland nog studeren, werken of dromen over hun toekomst, wacht Ehsan nu in een cel, tussen hoop en vrees voor zijn executie.
Zowel hij als Zahra Tabari belichamen de tragische realiteit van wat het betekent om voor de vrijheid op te komen onder een autoritair, onderdrukkend systeem.
De bredere context
Executies in Iran worden ongekend vaak uitgevoerd.
Het VN-Mensenrechtenbureau beschreef 2024 als “een schokkende escalatie in de voltrekking van de doodstraf.”
Veel van deze executies volgden op oneerlijke processen, zonder transparante juridische bijstand of onafhankelijk toezicht.
Dit patroon schendt meerdere internationale mensenrechtennormen, waaronder het Internationaal Verdrag inzake Burgerrechten en Politieke Rechten (ICCPR), dat Iran heeft onderschreven. Toch blijft het regime de doodstraf gebruiken als angstwapen om de controle te behouden.
Waarom dit project belangrijk is
Dit project heeft niet alleen betrekking op deze twee mensen.
Het gaat over het verdedigen van het recht op leven, vrijheid van meningsuiting en het idee dat rechtvaardigheid de mensheid moet dienen, niet vernietigen.
Elke executie doet niet alleen één leven te niet, maar tast ook het recht aan van alle mensen om zich zonder angst te kunnen uiten.
Wanneer zowel een oudere vrouw als een jonge student tot hetzelfde lot worden veroordeeld, is dat geen gerechtigheid, het is de puinhoop van de gerechtigheid zelf.
Het zwijgen van de internationale gemeenschap stelt deze machine van de dood in staat om maar door te gaan.
Als een land dat bekendstaat om zijn humanitaire waarden, kan Nederland niet zwijgen.
Het morele gewicht van dit moment vraagt om actie, niet vanuit een politiek perspectief, maar diep betrokken en menselijk.
Doelen van het project
Bewustwording creëren over de groeiende golf aan executies in Iran, met de nadruk op de zaken van Zahra Tabari en Ehsan Faridi.
Gecontroleerde en geverifieerde rapportage over deze en vergelijkbare zaken naar buiten brengen en delen om media-aandacht en publieke druk te mobiliseren.
De EU-instellingen oproepen om de onmiddellijke opschorting van alle doodvonnissen in Iran te eisen.
Samenwerking versterken met internationale mensenrechtennetwerken voor juridische, mediamieke en pleit bezorgende steun voor politieke gevangenen.
Solidariteit opbouwen, om de wereld eraan te herinneren dat mensenrechten geen grenzen kennen en dat morele verantwoordelijkheid universeel is.
Oproep tot actie
Wij roepen iedereen op, elke journalist, student, advocaat en ieder mens, om zich aan te sluiten bij deze oproep tot leven.
Spreek je uit.
Deel hun namen.
Schrijf naar je vertegenwoordigers en mensenrechtenorganisaties.
Vergroot het bewustzijn in je gemeenschap, op scholen, in kerken en universiteiten.
Laat hun verhalen gehoord worden, zodat stilte niet langer doodt.
Jouw stem, jouw actie, jouw solidariteit kunnen helpen om te voorkomen dat nog twee levens ons worden ontnomen, alleen om anderen te onderdrukken.
[/fusion_text][/fusion_builder_column][/fusion_builder_row][/fusion_builder_container]
