STFA, 04 November 2015 – Opmerkingen gericht aan de vergadering van de Franse Nationale Vergadering op Dinsdag 27 October door de Iraanse tegenstander van het bewind in haar land: Shaqayeq Azimi ,twee en twintig jaar oud wier ouders onlangs gevangen werden genomen in Iran door de heersers in Iran, om dat zij steun gaven aan de belangrijkste groep die zich verzet tegen het bewind in Iran.
“Hoog geachte leden van de volksvertegenwoordiging, Dames en Heren;
Ik wil mijn dank uitspreken aan de Franse leden van de volksvergadering die zich bezig houden met de bevordering van demokratie in Iran ,voor de tijd die zij mij hebben vergund om vandaag met U te spreken.
Mijn naam is Shaqayeq Azimi. Ik ben 22 jaren oud. Ik ben hier vandaag om te spreken over mijn ouders die gevangen zitten in Iran. Op de veertiende October kreeg ik te horen dat mijn ouders enige dagen eerder in hechtenis waren genomen in Iran.Zij werden beiden gevangen genomen door de bezigheden van mijn zuster eb mij en omdat zij aanhangers zijn van de Iraanse tegenstanders van de regering.
Mijn beide ouders zijn voormalige politieke gevangenen.Mijn moeder lijdt aan multiple sclerosis en zij heeft ongeveer tien jaren gevangen gezeten.Tussen 1981 en 1986 verbleef zij in een verschrikkelijke gevangenis met de naam hoofdeenheid ,waar de vrouwelijke gevangenen het zwaar te verduren hadden.Het merendeel van de degenen die daar gevangen zaten ,verlorn hun leven of hun gezondheid.De folteringen die zij moest ondergaan veroorzakte bij haar mutiple sclerose.Vanaf 2009 tot 2011 werd zij gevangen gehouden omdat zij mij en mijn zuster Niloufar had bezocht in kamp Ashraf.In 2012 werd zij weer gevangen genomen.En nu loopt haar gezondheid groot gevaar wegens haar lichamelijke toestand in het algemeen en wegens haar verblijf in de gevangenis.
Ook mijn vader die lijdt aan hartkwalen is vervolgd ,zowel onder de Shah als onder het bewind van de geestelijken.
Ondanks alles wat zij hebben ondergaan,hebben mijn ouders mij ooit verteld ,wij zullen niet stoppen met ons verzet tegen de Mullahs en wij worden gesterkt door jou en je strijd.
Dit is hoe mijn ouders en duizenden andere gewetensgevangenen zich verweren tegen de onderdrukking in de gevangenissen.En ik ben trots op mijn ouders.
De prijs voor vrijheid wordt niet alleen betaald in de gevangenis.Velen hebben hun leven gegeven in de strijd tegen dit verwerpelijke bewind Een van hen was nijn lieve nicht,Nastaran Azimi ,met wie ik ben opgegroeid.Zij was een beheerder van computors in de universiteit in Teheran en een kunstenares. Helaas werd zij gedood tijdens de dodelijke aanval van Iraakse troepen op
acht April 2011 in kamp Ashraf.
Terwijl mijn verwanten en andere mensen lijden onder martelingen in de gevangenis,spreken sommige mensen hier in Europa over “matiging in Iran”.
Pijnlijk is het om te zien hoe Europese ministers zich haasten naar Iran om de hand te schudden van de onderdrukkers en moordenaars van het Iraanse volk,maar blijven zweigen over deze rampspoed.
Toen de Duitse minister van buitenlandse zaken onlangs Iran bezocht heeft een groep politieke gevangenen met groot gevaar voor eigen veiligheid ,hem een brief gezonden waarin onder andere werd gezegd ,Wij de gewetensgevangenen zijn niet blij met uw komst in Teheran en uw ontmoetingen met de bewindhebbers in Iran.Maar als u zou besluiten om door te gaan met uw bezoek zouden wij u graag willen uitnodigen om een bezoek te brengen aan de gevagenissen en van onze opvattingen te horen.
Vandaag ben ik hier de stem van de stommen,de stem van mijn ouders en alle gewetensgevangenen die lijden onder hun verblijf in de middeleeuwse gevangenissen van Iran,de stem van jonge mannen en vrouwen die hun ouders hebben verloren,onschuldige mensen die in het openbaar worden opgehangen aan heiskranan .Mijn boodschap uit hun naam is duidelijk:
Rouhani is en moordenaar en moet worden gebracht voor het internationale strafgerecht.
Ten slotte zou ik graag tot mijn ouders en alle onschuldige gewetensgevangenen willen zeggen :”Wij zijn trots op uw verzet. Dit bewind zal vergaan en eens zullen wij u terugzien in een vrij en democratisch Iran,bewaar uw hoop,zoals wij en geef nooit op ,evenmin als wij.
Dank u”
