Nasrin Sotoudeh, advocate en mensenrechtenactiviste, zat in de gevangenis van 2010 tot 2013 wegens “misdaden tegen de nationale veiligheid”. In die tijd achter tralies was zij verschillende keren in hongerstaking om het mullah-regime te dwingen op haar eisen in te gaan.
Radio Zamaneh zond een interview met Sotoudeh uit over haar lot en de mensenrechtensituatie in Iran.
Question: Wat is de status van uw gevangenis-vergunning?
Nasrin Sotoudeh: De rechtbank blijft het Ministerie voor Inlichtingen vragen stellen over juridische beslissingen, maar op een manier waardoor twijfels rezen over de onafhankelijkheid van de rechtspraak. Directeuren van de Bar-Association zouden de zaak wanneer nodig voor de rechtbank brengen, maar uiteindelijk velde de veiligheidsrechtbank een vonnis tegen mij. Een maand later vaardigde de 2e Afdeling van deze veiligheidsrechtbank een verbod tegen mij uit waardoor het mij verboden werd om gedurende drie jaar als advocaat werkzaam te zijn.”
Question: Hoe beoordeelt u de reacties op dit verbod, en bestaat de mogelijkheid dat een dergelijk verbod een nieuwe trend zou worden?
Nasrin Sotoudeh: Dit kan en mag geen trend worden. Dit verbod leidde niet alleen tot protest binnen de advocatengemeenschap, het heeft ook tot een aantal brieven van advocaten aan de directie en de 2e Afdeling van de veiligheidsrechtbank geleid, waarin deze hun protest naar aanleiding van taltijke voorvallen kenbaar maakten. Het uitgevaardigde verbod heeft zoveel zwakke punten dat geen enkel lid van de directie op dit punt de wettelijke basis ervan kan bevestigen.
Question: Hoe vindt u de mensenrechtensituatie in Iran, en wat kan er ondernomen worden om de toestand te verbeteren?
Nasrin Sotoudeh: Ik geloof dat de sfeer rond de nationale veiligheid moet veranderen en in de praktijk een eind moet maken aan de huidige omstandigheden.
Question: Denkt u dat dergelijke stappen van de regering of van het justitiële apparaat zouden moeten uitgaan?
Nasrin Sotoudeh: Meestal hebben politieke gevangenen gedurende hun tijd in de gevangenis de ervaring opgedaan dat een antwoord op hun aanvragen om medisch verlof, vrijlating of zelfs een medische verwijzing afhangt van de mening van de ondervrager. En dat nadat de gevangene zijn/haar verhoorperiode allang achter zich heeft, het vonnis uitgesproken werd en hij/zij intussen al zijn straf uitzit. Dit gebeurt omdat verteld wordt dat de rechtbank bij haar beslissingen voortdurend te rade gaat bij het Ministerie voor Inlichtingen, waardoor sommigen de onanfhankelijkheid van de rechtspraak in twijfel trekken. (5 januari 2015)
