Op maandag 17 februari stak, toen Hassan Rouhani het gebouw van het Ministerie voor Olie in Teheran betrad, een gepensioneerde medewerker van dat ministerie zichzelf in brand uit protest tegen de ellendige leefomstandigheden van de gepensioneerden, inclusief hun uitzetting uit hun dienstwoningen en het negeren door regimefunctionarissen van hun verzoeken.
De barbaarse onderdrukkingen en het anti-Iraanse en onmenselijke beleid van het klerikale regime dat geleid heeft tot hoge werkloosheid, armoede en corruptie in een tot dan toe ongekende mate resulteerde in een scherpe stijging van het aantal zelfmoorden. Hieronder volgen een aantal voorbeelden van de afgelopen weken:
Op 21 januari stak een vrouw van middelbare leeftijd zichzelf in brand tegenover een post van de veiligheidstroepen in Mobarakeh, in Isfahan. Deze al lange tijd lijdende moeder, wier pogingen om haar onschuldige zoon vrij te krijgen, mislukt waren, goot benzine over zich heen en stak het aan uit protest tegen de arrestatie en marteling van haar zoon.
Op diezelfde 21 januari beging een jonge straatverkoper zelfmoord door zich voor een trein te gooien uit protest tegen de confiscatie van zijn bescheiden koopwaar door gemeenteambtenaren van Teheran. Zijn lichaam werd op gruwelijke wijze onder de wielen van de trein in tweeën gereten. Dit schokkende incident vond plaats in het Golbarg Station van de Teheraanse metro nadat agenten van het regime, die er een gewoonte van gemaakt hebben de arme ploeteraars af te persen en hun bezittingen te plunderen, de goederen van deze jongeman geconfisqueerd hadden, koopwaar die minder dan drie dollar waard geweest was en die voor hem de enige manier geweest was om bij te dragen aan het levensonderhoud van zijn familie. Hij had de agenten gezegd dathij zichzelf voor de trein zou gooien, indien ze hem zijn koopwaar niet terug zouden geven, maar zij namen zijn aankondiging niet serieus.
Op 26 januar sprong Khossrow Haidarian, uit Najafabad, in Isfahan, die ontslagen was door de Fouland Mobarakeh-fabriek, van de vijfde verdieping van een in aanbouw zijnd appartementen-complex uit protest tegen zijn werkloosheid en armoede en kwam daarbij om. Vooraleer zelfmoord te begaan gooide hij van het dak van het gebouw honderd kopieën van een door hem geschreven brief, waarin stond : “Iedereen moet weten dat de grote heerser van dit land verantwoordelijk is voor mijn dood. Ondanks dat ik 14 uur per dag werk, ben ik niet in staat mijn schulden te betalen.”
Op 1 februari stak een 29 jaar oude vrouw uit Andimeshk, in de provincie Khuzestan, één van de in principe olierijke provincies van het land, zichzelf in brand en stierf daarbij nadat haar echtgenoot door zijn fabriek ontslagen was. Ze was moeder van een meisje van zeven.
Op 2 februari hing een 35 jaar oude man uit Kangan, in de Bushehr-provincie, zichzelf in zijn woning op, wat tot woede onder de plaatselijke bevolking leidde.
Op 3 februari stak een man, Hossein genaamd, uit Ilam, zichzelf als gevolg van zijn ondraaglijke armoede in brand. Hij was getrouwd en had drie kinderen.
Op 5 februari werd de schokkende foto van de zelfmoord van een beroofde jongeman in Ahvaz op grote schaal verspreid.
Op 6 februari hing een 27 jaar oude man, Arash Pashaei genaamd, die in Afdeling 4 van de Ghezel-Hessar-gevangenis gevangenzat, zichzelf op na negen jaar achter de tralies te hebben gezeten.
Het Iraanse volk worstelt met zware ontberingen terwijl honderden miljoenen dollars van hun rijkdom door het regime van de mullahs verkwist wordt bij hun omineuze nucleaire project, export van terrorisme en interventies bij de oorlogen in de landen van de regio zoals Syrië, Irak, Jemen en Bahrein.
Grote bedragen worden bovendien op grote schaal verdduisterd en naar bankrekeningen overgemaakt van de mullahs en hun maatjes.
Dit is de catastrofale situatie waarvoor aanhangers van een appeasement-beleid bewust de ogen sluiten om op die manier de illusie van een “matiging” door Hassan Rouhani in stand te houden, en waarmee ze in feite bijdragen aan een voortzetting van de onderdrukking in Iran.
