
“Omdat we hier zijn worden de mensen in Camp Liberty niet gedood. Waren we hier niet, dan zouden ze al lang geleden allemaal vermoord zijn. Dat maakt het verschil: spreek, beschuldig, wijs erop ! Dat maakt het verschil.”
Ingrid Betancourt, mensenrechtenactiviste en ex-presidentskandidaat, werd in Colombia langer dan zes jaar gegijzeld. Ze werkte op 7 maart 2015 in Berlijn mee aan een belangrijke bijeenkomst ter gelegenheid van de Internationale Vrouwendag. De thema’s waren onder andere: de inzet tegen fundamentalisme en vrouwenhaat, en het schenden van de mensenrechten van vrouwen. Er werd ook informatie verstrekt over de benarde situatie van Iraanse vluchtelingen, waaronder honderden vrouwen, die in Camp Liberty in de buurt van Bagdad het slachtoffer zijn van ernstige schendingen van de mensenrechten.
Ingrid Betancourt draagt bij aan de internationale humanitaire campagne, die actie voert voor de bescherming en de mensenrechten van de Iraanse vluchtelingen in Irak. Zij heeft er herhaaldelijk op gewezen dat Camp Liberty een “concentratiekamp is, een plek waar de mensenrechten systematisch geschonden worden, met als doel de bewoners te vernederen, hun waardigheid te schenden, hun wil te breken.” In Berlijn zei de mensenrechtenactiviste dat ze op de Internationale Vrouwendag het eerst aan de vrouwen in Camp Liberty denkt. Als vastberaden tegenstanders van het islamitisch fundamentalisme zijn de Iraanse asielzoekers in Camp Liberty in groot gevaar te worden aangevallen door extremistische terroristische groeperingen.
In haar toespraak vroeg Ingrid Betancourt de aandacht voor de misdrijven, die islamitische fanatici in Irak tegen vrouwen plegen, en ze protesteerde tegen het zwijgen van de internationale gemeenschap als het gaat om discriminatie en geweld tegen vrouwen:
“Ik ben hier omdat ik wil protesteren. Want in het nieuws uit de hele wereld zie ik alleen maar de beelden van islamitische fanatici, hoe ze de kunstwerken en de oude steden van Nimrod en in Mesopatamië vernietigen. UNESCO heeft geprotesteerd dat dit een oorlogsmisdaad is. Maar nergens in het nieuws heb ik de beelden gezien die ik op Youtube gevonden heb: vrouwen in kooien, die in Mosul op de markt werden verkocht. Verkocht als dieren, zonder dat iemand ter wereld heeft geprotesteerd!”
“Waarom spreken we niet over apartheid tegen vrouwen? Dat is geen apartheid op basis van ras of religie of nationaliteit, het is de ergste apartheid, apartheid binnen het gezin. Mannen tegen hun vrouwen, vaders tegen hun dochters, broers tegen hun zusters. Waarom hoor je in de westerse wereld niets over deze apartheid? Waarom wordt dat gewoon genegeerd, als een komma in een zin?”
Ingrid Betancourt wees erop dat het concept van een wereldwijd islamitisch kalifaat al bestaat in de grondwet van het regime in Teheran: “Het is geen nieuw idee van ISIS. Het is het product van de waanzin van de ayatollahs in Iran. De ayatollahs willen een universeel kalifaat. Dit is imperialisme van het extremisme. Dat is waartegen we vechten!”

De bijeenkomst in Berlijn was informatief en bemoedigend voor vrouwenrechtenactivisten uit verschillende landen.
Evenementen zoals de bijeenkomst in Berlijn, zei Ingrid Betancourt, zijn van vitaal belang voor de slachtoffers, omdat mensenrechtenschendingen alleen kunnen worden voorkomen als men ze voortdurend aan de kaak stelt en het zwijgen erover verbreekt:
“Omdat we hier zijn worden de mensen in Camp Liberty niet gedood. Als we hier niet waren, dan zouden ze al lang vermoord zijn. Dat maakt het verschil: spreek, beschuldig, wijs erop ! Dat maakt het verschil.”
We hebben jullie nodig, allen die hier vandaag zijn. We hebben jullie nodig, niet alleen voor Iran, niet alleen om het leven van de mensen in Camp Liberty te redden, maar we hebben jullie nodig voor de wereld!”
STFA, Stichting van de familieleden

