Horst Teltschik, vele jaren lang adviseur van de Duitse Bondskanselier en leider van de Münchense Veiligheidsconferentie, riep de Duitse Bondsregering en de Amerikaanse regering op om Iraanse asielzoekers uit het kamp Camp Liberty in Irak op te nemen. De Iraanse ballingen zijn aldaar slachtoffer van zware mensenrechtenschendingen.
Op 7 maart 2015 zijn duizenden mensen uit binnen- en buitenland voor een grote manifestatie in Berlijn samengekomen om een duidelijk signaal voor tolerantie en mensenrechten en tegen fundamentalisme en vrouwonvriendelijkheid af te geven. Tot de deelnemers behoorde ook Horst Teltschik, vele jaren lang adviseur van de Duitse Bondskanselier en leider van de Münchense Veiligheidsconferentie. De conferentie informeerde o.a. over de noodsituatie van Iraanse asielzoekers, waaronder honderden vrouwen, die in Camp Liberty nabij Bagdad het slachtoffer van zware mensenrechtenschendingen zijn.
Horst Teltschik werkt mee aan de internationale humanitaire campagne, die zich voor de bescherming en de mensenrechten van de Iraanse vluchetlingen in Irak inzet. In Berlijn riep Horst Teltschik de Duitse Bondsregering en de Amerikaanse regering op om Iraanse asielzoekers uit het kamp Camp Liberty in Irak op te nemen, het is daartoe de hoogste tijd.
De langjarige leider van de Münchense Veiligheidsconferentie waarschuwde voor het gevaar dat het Teheraanse regime de toonaangevende regionale macht in het Midden- Oosten zou kunnen worden. Dit dreigende perspectief zou wel eens voor de hele regio van het Nabije en Midden-Oosten een nachtmerrie kunnen worden. Daarom is het belangrijk de Iraanse verzetsbeweging te steunen, omdat deze zich inzet voor vrijheid en democratie, de gelijke behandeling van vrouwen en voor de scheiding van kerk en staat.
In zijn toepsraak verklaarde Horst Teltschik o.a.:
„Het is voor mij een groot genoegen, maar ook een grote eer dat ik vandaag tot u mag spreken. Ik ben er trots op om mij samen met u uit te spreken voor vrijheid en democratie in Iran en daarvoor te strijden, en dat wereldwijd. Ik ben er trots op voor de gelijke behandeling van vrouwen te strijden en voor de scheiding van kerk en staat en voor liefde in plaats van haat.
Dit zijn inderdaad de beslissnde doelen die in Iran en in de islamitische staten bereikt moeten worden, en deze doelen zijn het waard om ervoor te strijden. Want zij alleen kunnen de geloofwaardigheid en overtuigingskracht van de islam weer herstellen, die de islamitische fundamentalisten en terroristen zo schanddlijk misbruiken en wereldwijd in diskrediet gebracht hebben. Of het nu gaat om het fanatisme van het Iraanse regime of om IS, Al-Qaida in Irak, in Syrië, in Jemen, in Libië of Boko Haram in Nigeria. Zij allen vermoorden onschuldige mensen, misbruiken vrouwen en kinderen. Het is hen niet om de islam te doen, niet om religieuze overtuigingen, hen gaat enkel en alleen om macht.“
Duizenden mensen, de meeste daarvan Iiraanse ballingen, waren uit heel Duitsland en andere landen afgereisd naar deze manifestatie.
„Een regime dat niet alleen mannen, maar ook vrouwen en jonderen foltert, aan een galg ophangt, meer nog dan vroeger, een regime dat aanvallen met zoutzuur en de steniging van vrouwen toelaat, een regime dat duizenden opsluit en foltert, omdat ze een andere mening toegedaan zijn – een dergelijk regime is geen sterk regime, her is ein zwak regime. De geschiedenis lerrt dat een regime dat naar binnen toe verror is, naar alternatieven buiten het eigen land zoekt.
En daarom ondersteunt het Iraanse regime de sjiitische milities in Irak. Milities, die zich in hun optreden nauwelijks van de terreur van IS onderscheiden. Het Iraanse regime acht nu de kans gekomen om de toonaangevende regionale macht in het Midden-Oosten te worden. en daarom is ook de twijfel gerechtvaardigd of het Iraanse regime definitief will afzien van de ontwikkeling van nucleaire wapens. Vermoedelijk beschikken zij reeds over de technologie om atoomwapens te produceren. De voorwaarden daartoe hebben de mullahs allang geschapen. Geheime installaties werden ook onlangs nog ontdekt. De controle daarop door de internationale Energiecommissie werd verhinderd of bemoeilijkt. De momentele onderhandelingen van de 5+1-Groep leiden eventueel tot een uitstel, maar niet tot een beëindiging van het programma. Dit zijn verontrustende perspectieven. Ze kunnen voor de hele regio van het Nabije en Midden-Oosten een nachtmerrie worden, als ze dit nu al niet zijn.
Wat zijn de alternatieven? Het antwoord geeft u, die hier samengekomen bent. U laat het niet bij protesten en kritiek. U geeft met uw politeke programma‘s, met uw voorstellen, met uw engagement de alternatieven aan. Ik weet dat dit een moeizame weg wordt, en een lange weg kan worden, ja nu al is. Maar geeft u niet op! Ik heb zelf in de politiek meegemaakt dat veel Duitsers, waaronder ook veel politici, de vrijheid van de Duitsers in de DDR en de eenheid na 45 jaar van scheiding opgegeven hadden. Maar plotseling presenteerde zich de kans en de toen verantwoordelijken hebben niet geaarzeld deze meteen te benutten. en de droom wird werkelijkheid. Duitsland is vandaag de dag vrij en verenigd. Vandaar mijn wens: Don’t give up! Geef nooit op!“.
STFA, Stichting van de familieleden
