Hoofd van de Hoge Raad voor de Mensenrechten van de rechterlijke macht van het Iraanse bewind zegt dat de executies deel uitmaken van de drugsbestrijding en dat de wereld ons daar dankbaar voor zou moeten zijn.
Tegelijk met het onmenselijke misdrijf van het gooien van zuur in de gezichten van weerloze vrouwen in Iran is de golf van terechtstellingen in steden door het hele land toegenomen.
In een tijdsspanne van 12 dagen (van 18 tot 29 oktober) zijn minstens 55 gevangenen in Iran terechtgesteld.
Het werkelijke aantal is veel groter gezien het feit dat het Iraanse regime geen informatie verschaft over iedere executie die wordt uitgevoerd in talrijke gevangenissen door het hele land.
Een groep van 17 gevangenen is maandag (27 oktober 201) in het geheim opgehangen in de stad Taybad in het noordoosten van Iran en 47 anderen zitten in de dodencel.
Deze executies volgden op het ophangen van een groep van acht gedetineerden in dezelfde gevangenis op 18 oktober.
Nog eens tien gevangenen werden in het geheim opgehangen in de centrale gevangenis in de westelijke stad Orumiyeh, onder wie Ebrahim Choupani, een ernstig geestelijk gestoorde gevangene die op 29 oktober werd opgehangen.
Vier andere gevangenen werden bij de dageraad van 27 oktober ook opgehangen in dezelfde gevangenis nadat er nog een groep van vijf was opgehangen op 18 oktober in een andere gevangenis in de stad met de naam Darya.
Op aandringen van functionarissen van het regime werd Rayhaneh Jabbari, een 26 jarige studente en ontwerpster, op 25 oktober terechtgesteld in de Gohardasht Gevangenis in de stad Karaj nadat zij zeven en een half jaar gevangenschap had ondergaan.
Mohammad Ghorbanzadeh, een mannelijke gevangene, werd eveneens opgehangen tegelijk met Rayhaneh.
In Rasht werden, volgens de officiële websites van de rechterlijke macht van de provincie Gilan, negen mensen in die provincie geëxecuteerd tussen 18 en 25 oktober, onder hen een inwoner van Afghanistan die op 18 oktober werd opgehangen.
Een groep van zes gevangenen werd op 23 oktober in het geheim opgehangen in de Adel Abad Gevangenis in de stad Shiraz en twee gevangenen, onder wie Dadkhoda Narouei, werden in het geheim opgehangen in de Shahab Gevangenis van de stad Kerman.
Op 19 oktober werd Fardin Ja’afarin, 18 jaar oud, in Tabriz opgehangen.
Ten tijde van zijn arrestatie en vermeende misdaad was hij 14.
Dit onrechtmatige ophangen is een ernstige schending van vele internationale verdragen, inclusief het Verdrag van de Rechten van het Kind.
Op diezelfde dag werd een groep van acht gevangenen opgehangen in de Ghezel Hessar Gevangenis in Karaj.
Ook werden er op 21 oktober nog acht gevangenen overgebracht naar eenzame opsluiting in afwachting van hun terechtstelling.
Het Iraanse regime – bij het volk bekend als de “Peetvader van Isis”- geconfronteerd met de toorn en afkeer van de mensen als gevolg van de toenemende onderdrukking in het land en speciaal na de recente golf van zuur gooien naar Iraanse vrouwen en meisjes, heeft zijn toevlucht genomen tot een sterke toename van het aantal terechtstellingen om intimidatie en angst in de samenleving te vergroten
De terechtstellingen worden uitgevoerd met toestemming en op aandringen van de hoogste functionarissen van het regime.
Op 15 oktober zei Sadegh Larijani, hoofd van de rechterlijke macht van het bewind, tegen de door de staat gerunde journalistengroep YjC.ir die is aangesloten bij de Revolutionaire Garde (IRG) in zijn reactie op rapporten van internationale organisaties die schending van de mensenrechten in Iran veroordelen: “Hoe meer zij ons aanvallen over de kwestie van de mensenrechten, hoe meer vastberaden wij worden met het uitvoeren van de vonnissen,”.
In een interview met CNN zei Mohammad Javad Larijani, hoofd van Opperste Raad voor de Mensenrechten van het regime, schaamteloos: “Het rapport van Ahmed Shaheed [VN rapporteur voor de toestand van de Mensenrechten in Iran] is noch geloofwaardig, noch objectief.
“Ja, we hebben terechtstellingen in Iran, maar de meeste daarvan zijn drugsgerelateerd en de hele wereld, de Verenigde Staten inclusief, profiteren van Irans strijd tegen verdovende middelen.
Daarom moet het westen Irans eenzijdige, onverbiddelijke oorlog tegen drugsmisdaden waarderen.”
Wij hebben, nogmaals, aangekondigd dat een oogje dichtknijpen richting de internationale gemeenschap wat betreft de rampzalige situatie van de mensenrechten in Iran, alleen maar de criminelen die dat land regeren, zal aanmoedigen.
De enige manier waarop je deze onmenselijkheid het hoofd kunt bieden is door het invoeren van een stevig beleid ten aanzien van de religieuze dictatuur die heerst in Iran.
