Woorden schieten tekort, onze harten zijn bij de mensen die een of meerdere geliefden hebben verloren in de aardbeving van zaterdag 11 augustus in Azarbaijan, de noord-westelijke provincie van Iran. Hun leven is verwoest in een al zo moeilijke tijd in Iran. Hoe veel ellende moeten de mensen nog verdragen?
Ook woede voelen wij, nu weer zo veel mensen onnodig slachtoffer zijn geworden omdat hun lemen huizen niet aardbeving bestendig zijn. De heersende diktatuur noemt deze catastrophe “niet ernstig genoeg” om internationale hulp aan te nemen. De zoekakties naar overlevenden is na 24 uur al stopgezet. Werkelijke cijfers van slachtoffers worden niet bekend
Deutsche Welle, 12.08.2012
Twee grote aardbevingen troffen Iran, en hoewel tientallen dorpen zijn verwoest, wees Iran internationale hulp af, zeggende dat het zelf de mogelijkheid heeft hulp aan de tienduizenden daklozen te bieden.
Twee krachtige aardbevingen, 6,4 en 6,3 op de schaal van Richter, eisten zaterdag 11 augustus [officieel]meer dan 200 mensenlevens en honderden meer raakten gewond.
Het grootste deel van de schade werd aangebracht in de landelijke dorpjes van Ahar, Varzaghan en Harees, nabij de stad Tabriz, alsdus de Iraanse media.
De Duitse minister van Buitenlandse Zaken Guido Westerwelle was er snel bij de hulp van zijn land aan Iran te bieden. “Ik druk mijn diepe medeleven uit aan de mensen die hun dierbaren en bezittingen verloren tijdens de heilige maand van de ramadan,” schreef Westerwelle in een bericht aan zijn Iraanse ambtgenoot Ali Akbar Salehi. “Ik wens de gewonden een spoedig herstel. Wees gerust dat Duitsland klaar staat om uw land te helpen in deze moeilijke tijd.”
Maar dergelijke aanbiedingen van internationale hulp en zorg voor overlevenden en daklozen werden door Iran afgewezen. De Iraanse Rode Halve Maan heeft ook geen hulp aangenomen van haar zusterorganisaties.
Ambtenaren in Iran zeiden dat pogingen om overlevenden te vinden was beeindigd. Hoewel een rapport van het Iraanse ministerie van Binnenlandse Zaken toonde dat 300 dorpen in het aardbevingsgebied schade hadden geleden of waren verwoest, is de situatie niet ernstig genoeg om op te roepen tot internationale hulp, vertelde Hassan Esfandiar, die verantwoordelijk is voor internationale samenwerking op het Iraanse Rode Halve Maan.
“De situatie is onder controle,” zei hij. “Direct na de aardbeving, is de bevolking met spoed naar het ramp gebied gegaan. Het lijkt erop dat er geen ernstig probleem in het gebied is en de gemeenschap heeft verklaard dat er geen behoefte aan internationale hulp is.”
Dorpen in puin
Een rapport van een Iraanse persbureau echter, citeerde het hoofd van de Iraanse Rode Halve Maan, Mahmud Mosafar, toen hij zei dat er geen toegang was tot verschillende dorpen.
Iran bevindt zich op een gebied waar verschillende tektonische platen zijn, en is vaak onderworpen aan aardbevingen. De laatste grote aardbeving in Iran deed zich voor in Bam in december 2003 toen minstens 31.000 mensen omkwamen. Rainer Kind, een seismoloog bij het Duitse Onderzoekscentrum voor Geowetenschappen in Potsdam, vertelde DW: “In landen als Iran, zijn huizen vaak slecht gebouwd uit in de open lucht gedroogde bakstenen – vooral in de dorpen.” Kind voegde daaraan toe dat dergelijke gebouwen eenvoudig instorten tijdens zelfs een kleine aardbeving.
