Maandag, 21 februari 2011 – WASHINGTON – Gisteravond nam de Amerikaanse Senaat met algemene stemmen een door beide partijen ingebrachte resolutie aan, waarin het optreden van het Iraanse regime tegen pro-democratische activisten veroordeeld wordt en steun aan het Iraanse volk toegezegd wordt. De resolutie, ingebracht door de Senatoren Mark Kirk (R-Ill.), Carl Levin (D-Mich.), Jon Kyl (R-Ariz.), Bob Casey (D-Penn.), Bill Nelson (D-Fla.) en Lindsey Graham (R-S.C.), kwam twee dagen nadat officiële functionarissen van de Iraanse regering hadden opgeroepen tot de executie van vooranstaande Iraanse oppositieleiders.
“Als Amerikanen moeten we zij aan zij blijven staan met het Iraanse volk in zijn strijd tegen een onderdrukkende dictatuur, die haar burgers fundamentele rechten en vrijheden ontzegt,” aldus Senator Kirk. “De pogingen van de Iraanse regering tot ontwikkeling van nucleaire wapens, van ballistsche projectielen en ondersteuning van internationaal terrorisme komen allemaal voort uit het fundamentalistische karakter van een bruut en repressief regime. Het is tijd voor de Verenigde Staten om de kwestie van de mensenrechten in Iran tot een centrale pijler in onze internationale dialoog te maken.”
“We hebben in amper een paar weken tijd de dramatische kracht van vreedzaam protest gezien. We hebben gezien dat uiteindelijk dictatoren hun ijzeren greep verliezen,” zei Senator Levin. “Onze resolutie zal onze stem toevoegen aan de vele stemmen die de Iraanse regering oproepen de onvervreemdbare en universele rechten van haar volk te respecteren.”
Maandag verklaarde Minister Hillary Clinton: “Wat we vandaag in Iran zien gebeuren is een getuigenis van de moed van het Iraanse volk en een aanklacht tegen de schijnheiligheid van het Iraanse regime, een regime dat in de laatste drie weken de gebeurtenissen in Egypte toegejuicht had.” Clinton voegde eraan toe dat “op het moment dat ze de gelegenheid hebben om hun volk dezelfde rechten te verlenen als die welke zij voor het Egyptische volk bepleiten, eens te meer hun ware karakter blijkt.”
Dinsdag sprak president Obama zijn bewondering uit voor de ‘‘moed’’ van het Iraanse volk en verklaarde dat “wij zullen blijven toekijken hoe het volk van Iran de moed heeft om zijn verlangen naar grotere vrijheden en naar een meer representatieve regering te uiten.” Diezelfde dinsdag deed de Europese Hoge Commissaris Catherine Ashton een oproep ‘‘aan de Iraanse autoriteiten om de rechten van hun burgers ten volle te respecteren en te beschermen, met inbegrip van de vrijheid van meningsuiting en het recht om zich vreedzaam aaneen te sluiten.”
De volledige tekst van deze tweepartijen-senaatsresolutie volgt hierna:
Als steun aan de democratie, universele rechten en aan het Iraanse volk in diens vreedzame roep om een representatieve en transparante democratische regering.
In aanmerking genomen dat op 5februari 2011 Mir Hossein Moussavi en Mehdi Karroubi de Regering van Iran om toestemming te vragen voor een vreedzame demonstratie op 14 februari 2011;
In aanmerking genomen dat Moussavi en Karroubi schreven dat ‘‘Om onze steun aan de volksbewegingen in de regio te uiten, in het bijzonder aan de vrijheidsbewegingen van het volk in Egypte en Tunesië tegen de dictaturen aldaar, verzoeken wij om toestemming om het volk voor een manifestatie uit te nodigen.’’;
In aanmerking genomen dat de Regering van Iran dit verzoek afgewezen heeft en op 9 februari 2011 de Commandant van de Revolutionaire Garde Hossein Hamedani verklaarde dat ‘‘Wij hen zonder meer als vijanden van de revolutie en als spionnen beschouwen, en we zullen geweld tegen hen gebruiken.’’;
In aanmerking genomen dat, vóór het geplande protest op 14 februari 2011, de Regering van Iran Mehdi Karroubi en Mir Hossein Moussavi onder huisarrest plaatste en internet, elektronische communicatie, satelliet en het mobiele telefoonverkeer binnen Iran afsloot;
In aanmerking genomen dat op 14 februari 2011 het volk van Iran protestdemonstraties tegen het Iraanse regime in Teheran, Rasht, Isfahan, Mashhad, Shiraz, Kermanshah en Ahwaz hield;
In aanmerking genomen dat op 15 februari 2011 leden van het parlement van Iran opriepen tot de executie van de oppositieleiders Mir Hossein Moussavi, Mehdi Karroubi en Mohammad Khatami;
In aanmerking genomen dat diezelfde dag de voorzitter van het parlement in Iran Ali Larijani verklaarde dat ‘‘Het parlement veroordeelt de zionistische, Amerikaanse en anti-revolutionaire en anti-nationale acties van de misleide oproerkraaiers.’’;
In aanmerking genomen dat op 14 februari 2011 de Amerikaanse Minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton verklaarde dat ‘‘Wat we vandaag in Iran zien gebeuren is een getuigenis van de moed van het Iraanse volk en een aanklacht tegen de schijnheiligheid van het Iraanse regime, een regime dat in de laatste drie weken de gebeurtenissen in Egypte toegejuicht had.” Clinton voegde eraan toe dat “op het moment dat ze de gelegenheid hebben om hun volk dezelfde rechten te verlenen als die welke zij voor het Egyptische volk bepleiten, eens te meer hun ware karakter blijkt.”
In aanmerking genomen dat op 15 februari 2011 president Barack Obama zijn bewondering uitsprak voor de ‘‘moed’’ van het Iraanse volk en verklaarde dat “wij zullen blijven toekijken hoe het volk of Iran de moed heeft om zijn verlangen naar grotere vrijheden en naar een meer representatieve regering te uiten.”
In aanmerking genomen dat op 15 februari 2011 de Europese Hoge Commissaris Catherine Ashton een oproep deed ‘‘aan de Iraanse autoriteiten om de rechten van hun burgers ten volle te respecteren en te beschermen, met inbegrip van de vrijheid van meningsuiting en het recht om zich vreedzaam aaneen te sluiten.”
In aanmerking genomen dat op 13 februari 2011 de Senaat de senaatsresolutie 44, de 112e van het Congres, aannam waarin het engagement van de Verenigde Staten voor de universele rechten van vrijheid van vergadering, vrijheid van meningsuiting en vrije toegang tot informaties, met inbegrip van het internet, opnieuw bekrachtigd werd, en sterke steun uitsprak voor het volk van Egypte in zijn vreedzame eisen voor een representatieve en tranparante democratische regering die deze rechten respecteert; en
In aanmerking genomen dat het volk van Iran eveneens steun van de Verenigde Staten verdient in zijn vreedzame strijd voor een representatieve en tranparante democratische regering die zijn universele rechten van vrijheid van vergadering, vrijheid van meningsuiting en vrije toegang tot informaties, met inbegip van het internet respecteert: Derhalve moge besloten worden,
Dat de Senaat—
(1) het voortdurende geweld tegen demonstranten door de Regering van Iran en pro-regeringsmilities veroordeelt, alsmede de voortdurende onderdrukking door de regering van onafhankelijke elektronische communicatie door manipulatie van het internet en van het mobiele telefoonverkeer;
(2) het engagement van de Verenigde Staten voor de universele rechten van vrijheid van vergadering, vrijheid van meningsuiting en vrije toegang tot informaties, met inbegrip van het internet, opnieuw bekrachtigt,
(3) sterke steun uitspreekt voor het volk van Iran in zijn vreedzame eisen voor een representatieve en tranparante democratische regering die deze rechten respecteert,
(4) de regering van Iran oproept alle Iraanse gevangenen op grond van religie, geloof, ethniciteit, ras, geslacht, seksuele geaardheid of politieke overtuiging vrij te laten;
(5) de Raad voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties oproept een onanfhankelijke toezichthouder op de situatie van de mensenrechten in Iran aan te stellen; en
(6) de universaliteit van de individuele rechten en het belang van democratische en faire verkiezingen bevestigt.
Bron: kirk.senate.gov
