Tunne Kelam, 18 Mei 2015 – Toen in 2013 de nieuwe president van Iran, Hassan Rouhani, was gekozen, beloofde hij dat hij de politieke onderdrukking zou stoppen en de vrijheid en rechten zou herstellen van de burgers van alle etnische en religieuze groeperingen.
Jammer genoeg heeft tijdens de daaropvolgende twee jaar het tegenovergestelde plaatsgevonden.
Het opleggen van beperkende maatregelen aan burgers en minderheden die proberen hun identiteit en waardigheid te behouden, heeft dramatische vormen aangenomen.
Wat de terechtstellingen betreft, staat Iran opvallend tussen de drie landen die de wereldranglijst aanvoeren.
De door de overhead gesponsorde politiek van gewelddadige onverdraagzaamheid heeft een punt bereikt, waarop het regime zelfs begonnen is met het stopzetten van liefdadigheidsorganisaties die hulp bieden aan de behoeftige en zieke medeburgers.
In de afgelopen weken was te zien, hoe de medische, liefdadige Reza Hulp Stichting gesloten werd.
Geholpen door leden van de Gonabadi derwisjen is de Reza Hulp Stichting al 20 jaar actief met het verlenen van diensten aan het armste en meest behoeftige deel van de samenleving.
Soefi-gevangenen met gewetensbezwaren werd onlangs medische behandeling ontzegd.
Andere Soefi’s zijn verbannen uit hun eigen steden na politiek gemotiveerde besluiten van het hof.
Het wordt hoog tijd dat we beseffen, dat, terwijl de politieke aandacht geconcentreerd is geweest op het bereiken van een nucleaire deal met de Iraanse geestelijke dictatuur, de aandacht van de spelers op het internationale toneel is afgeleid van de ernstige verslechtering van de mensenrechten en van de toegenomen discriminatie tegen nationale en religieuze minderheden.
De laatste aanvallen tegen Soefi’s en derwisjen, die zich traditiegetrouw distantiëren van actieve politiek en zich concentreren op de innerlijke verlichting van de mens, herinneren ons eraan dat geen politieke deal met Teheran stand zal houden, tenzij die samengaat met concrete verplichtingen voor hetzelfde regime om de rechten van de burgers en minderheden volledig te respecteren.
Ik doe speciaal een beroep op het regime in Teheran om onmiddellijk te stoppen met het sluiten van liefdadigheidsinstellingen die door de bevolking worden gesponsord en om voorwaarden te scheppen voor normale religieuze en burgerlijke activiteiten van Iraanse minderheden.
