STFA, 18 Augustus 2015 – De politieke gevangene Sedighe Moradi schreef een brief vanuit de gevangenis waarin hij de druk en beperkingen beschreef die gevangenzittende moeders te verduren krijgen.
“Ik wil dit stuk beginnen met dagen en jaren uit een grijs verleden. De jaren die niet vergeten mogen worden. Ik heb het over 1981, toen ik mijn jeugdjaren achter de tralies doorbracht. Ik zat vier jaar in de gevangenis. Ik beleefde die periode met een aantal moeders. Moeders die samen met hun kinderen gearresteerd werden, of die zwanger waren en in de gevangenis bevielen. Vier jaar geleden, in 2011, toen ze ons huis binnenvielen en mij arresteerden, was mijn dochter Yasaman pas 11 jaar. Ik werd gearresteerd vóór haar traanovergoten ogen. Deze scheiding was erg hard voor me. Toen ik haar voor de eerste keer in de ontmoetingshal zag, wou ze haar hoofd niet omhoogdoen, zodat haar tranen niet zichtbaar zouden worden… En waarom mogen een moeder en een dochter elkaar slechts om de 14 dagen ontmoeten? Wij mogen zelfs niet telefoneren. Ik weet dat mijn dochter die ellendige dagen nooit zal vergeten.”
