21 januari 2025
Als reactie op de bevestiging van de executie-oordelen voor Pakhshan Azizi, Behrouz Ehsani en Mehdi Hassani door het Hooggerechtshof van Iran op 10 januari, hebben vijf voormalige politieke gevangenen uit de jaren ’80 een krachtige verklaring afgelegd waarin zij deze brute veroordelingen veroordelen. Zij dringen er bij mensenrechtenorganisaties en de internationale gemeenschap op aan om onmiddellijk actie te ondernemen om deze onrechtvaardige executies te stoppen.
De verklaring reflecteert op het historische geweld en de onderdrukking die door het Iraanse regime zijn aangericht, en vergelijkt de huidige golf van executies met de massamoorden van de jaren ’80. De ondertekenaars benadrukken hoe het regime nog steeds afhankelijk is van executies als middel om onenigheid te onderdrukken, vooral gericht op vrouwenbewegingen in Iran.
Belangrijke Uittreksels uit de Verklaring:
“Opnieuw heeft het autoritaire regime dat Iran regeert zich tot de strop bekeerd, net zoals het dat deed in de bloederige jaren ’80. Het probeert de revolutionaire vrouwenbeweging te verstikken en de stemmen van moedige activisten zoals Pakhshan Azizi, Mehdi Hassani en Behrouz Ehsani, die de beste en briljantste mensen van dit land vertegenwoordigen, het zwijgen op te leggen.”
De verklaring benadrukt hoe de Iraanse regering, in de afgelopen 46 jaar, een cyclus van geweld heeft volgehouden, waaronder executies, martelingen, onderdrukking van vrije meningsuiting en economische ineenstorting. De voormalige gevangenen wijzen erop dat het huidige regime, geconfronteerd met toenemende wereldwijde en interne isolatie, zich vasthoudt aan zijn onderdrukkende tactieken door executiebevelen uit te vaardigen voor politieke dissidenten.
De ondertekenaars roepen mensenrechtenorganisaties, activisten en de internationale gemeenschap op om snel en krachtig maatregelen te nemen om deze executies te voorkomen. Ze dringen er bij de samenleving, politieke activisten en vrijheidslievende mensen wereldwijd op aan om hun stem te verheffen in protest tegen dit brute onrecht.
De verklaring eindigt met een krachtige en hoopvolle boodschap:
“De nacht zal niet voor altijd duren; de dageraad is nabij. Leve de vrijheid.”
geraad is nabij. Leve de vrijheid.”
